SKENCSPLHU

Metoda

Pięćdziesiąt lat danych klinicznych, których tradycyjna psychiatria wciąż nie przyjęła.

Podejście, które stosujemy, nie powstało w internecie. Nie powstało w zeszłym roku. Powstawało stopniowo w pracy wielu naukowców, którzy klinicznie zbadali dziesiątki tysięcy pacjentów i wykazali, że zaburzenia psychiczne mają mierzalne wzorce biochemiczne. Tu jest krótka historia tego, czemu robimy rzeczy tak, jak robimy.

1968 — Linus Pauling wprowadza pojęcie psychiatrii ortomolekularnej

Dwukrotny laureat Nagrody Nobla Linus Pauling opublikował w 1968 roku w czasopiśmie Science artykuł Orthomolecular Psychiatry. Główna idea była przełomowa, ale prosta:

W 1968 roku Linus Pauling napisał, że optymalizacja poziomów witamin i minerałów może stanowić część wówczas proponowanego podejścia do zaburzeń psychicznych — to historyczny kontekst, nie dzisiejszy główny nurt medycyny.

— Linus Pauling, Science, 1968

Ten artykuł otworzył drogę całemu pokoleniu badaczy, którzy zaczęli badać związek między biochemią a zdrowiem psychicznym. Pojęcie „ortomolekularny" oznacza dosłownie „właściwą molekułą na właściwym miejscu" — zasada, która pozostaje podstawą do dziś.

1950 – 1980 — Hoffer i Osmond: niacyna zmienia przebieg schizofrenii

Kanadyjski psychiatra Abram Hoffer i jego kolega Humphry Osmond jako pierwsi przeprowadzili podwójnie zaślepione badania kliniczne z witaminami w zaburzeniach psychicznych. Ich wyniki były dramatyczne — wysokie dawki niacyny (witaminy B3) w połączeniu z witaminą C i kompleksem witamin B istotnie poprawiały przebieg schizofrenii i przewlekłej depresji.

Hoffer w trakcie swojej kariery leczył ponad 10 000 pacjentów i opublikował dziesiątki książek. Również on był jednym z pierwszych, którzy nazwali, że psychiatria potrzebuje biochemicznego podziału pacjentów — nie tylko symptomatycznych etykiet.

Praca Hoffera zainspirowała część dzisiejszej praktyki ortomolekularnej we wsparciu przy uzależnieniach — nie jest to standardowe leczenie.

1973 – 1988 — Carl Pfeiffer i Brain Bio Center

Carl C. Pfeiffer, M.D., Ph.D. był amerykańskim lekarzem i farmakologiem, który w latach 70. założył Brain Bio Center w Princeton, New Jersey. Zbadał tysiące pacjentów ze schizofrenią, depresją, lękiem, ADHD i autyzmem — i odkrył, że symptomy skupiają się w rozpoznawalne wzorce biochemiczne.

Pfeiffer opisał trzy podstawowe biotypy:

  • Histadelia — wysoka histamina we krwi, podmetylacja (ang. undermethylation),
  • Histapenia — niska histamina we krwi, nadmetylacja (ang. overmethylation),
  • Pyrroluria — utrata cynku i B6 przez mocz przy nadwrażliwości na stres.

Swoją pracę podsumował w książce Nutrition and Mental Illness: An orthomolecular Approach to Balancing Body Chemistry (1987). Był to pierwszy kompleksowy podręcznik psychiatrii biochemicznej i położył podstawę dla wszystkiego, co nastąpiło później.

Wypowiedź Pfeiffera pozostaje motto tej dziedziny do dziś:

„Dla każdego leku, który opracuje firma biochemiczna, istnieje substancja w naturze, która robi to samo — bez skutków ubocznych."

— Carl Pfeiffer

1990 — teraźniejszość — William Walsh i Walsh Research Institute

William J. Walsh, Ph.D. pracował początkowo jako chemik w Argonne National Laboratory. Po spotkaniu z Pfeifferem na początku lat 80. przejął jego pracę i rozszerzył ją na bezprecedensową bazę danych klinicznych.

Walsh Research Institute dziś zawiera:

  • ponad 30 000 pacjentów ze szczegółową historią biochemiczną,
  • ponad 3 miliony parametrów biochemicznych,
  • jednolite metody oceny i szkolenia lekarzy w ponad 30 krajach.

Walsh podzielił oryginalne trzy biotypy Pfeiffera na pięć, uzupełnił mechanizmy i opisał ich markery biochemiczne:

  1. Histadelia (w literaturze angielskiej Undermethylation) — najczęstszy typ depresji, przyspieszony wychwyt zwrotny serotoniny,
  2. Histapenia (Overmethylation) — lęk, panika, symptomatyka paranoidalna,
  3. Pyrroluria (Pyroluria) — utrata B6 i cynku przez mocz,
  4. Przeciążenie miedzią (Copper Overload) — depresja poporodowa, nastroje hormonalne, ADHD,
  5. Metale ciężkie (Toxic Metal Overload) — autyzm, nadwrażliwość chemiczna.

Książka Walsha Nutrient Power: Heal Your Biochemistry and Heal Your Brain (2012, Skyhorse Publishing) jest dziś najczęściej cytowanym tekstem w tej dziedzinie. Walsh nawet w 80. roku życia aktywnie szkoli lekarzy na całym świecie.

Europejska linia badań pyrrolurii

Równolegle z amerykańską linią badań w Europie — zwłaszcza w Holandii i Niemczech — rozwinęła się samodzielna odnoga skoncentrowana na pyrrolurii. Europejskie laboratoria ortomolekularne opisały precyzyjną metodę laboratoryjną wykrywania molekuł pirolowych w poranny moczu.

Ten standard laboratoryjny jest dziś podstawą Testu na pyrrolurię (€99), który udostępniamy w PsyLab. Test jest używany w sieci europejskich laboratoriów ortomolekularnych, choć nie jest częścią standardowej diagnostyki medycznej.

Europejska szkoła w ciągu ostatnich dwóch dekad laboratoryjnie potwierdziła pyrrolurię u tysięcy pacjentów i jej praca stanowi dzisiejszy europejski standard testowania.

Czemu klasyczna psychiatria tego nie przyjęła

Psychiatria ortomolekularna nigdy nie trafiła do głównego nurtu — nie dlatego, że jej dane byłyby słabe, ale dlatego, że:

  • witaminy i minerały nie są patentowalne, więc nie mają lobby farmaceutycznego,
  • testowanie biochemiczne jest droższe i bardziej skomplikowane niż przepisanie SSRI,
  • model lekowy jest instytucjonalnie głęboko zakorzeniony,
  • organy regulacyjne zwykle nie uznają diagnostyki biotypowej.

To nie znaczy, że podejście nie jest naukowe. Znaczy tylko, że prowadzi przez równoległy tor — przez medycynę funkcjonalną, medycynę ortomolekularną i sieć wyspecjalizowanych laboratoriów w Europie i USA.

PsyLab korzysta z tych międzynarodowych możliwości laboratoryjnych i udostępnia do nich dostęp zainteresowanym klientom.

Rekomendowana literatura

  • Walsh, W. J. (2012). Nutrient Power: Heal Your Biochemistry and Heal Your Brain. Skyhorse Publishing.
  • Pfeiffer, C. C. (1987). Nutrition and Mental Illness: An orthomolecular Approach to Balancing Body Chemistry. Healing Arts Press.
  • Hoffer, A. & Saul, A. W. (2009). The Vitamin Cure for Alcoholism. Basic Health Publications.
  • Edelman, E. (2009). Natural Healing for Schizophrenia. Borage Books.
  • Campbell-McBride, N. (2010). Gut and Psychology Syndrome. Mediform Publishing.
  • Pauling, L. (1968). Orthomolecular Psychiatry. Science, 160, 265-271.

To nie jest teoria. To lata ludzkich żyć.

Zacznij od bezpłatnego screeningu. Żadnych rejestracji. Tylko 5 minut między tobą a pierwszym realnym krokiem do własnej biochemii.

Rozpocznij bezpłatny screening