Histamina w mózgu
Histamina a zdrowie psychiczne — zapomniany neuroprzekaźnik
Histamina to nie tylko alergie. W mózgu działa jak neuroprzekaźnik, a jej poziom we krwi dzieli osoby z depresją na dwie zupełnie różne grupy — histadelię i histapenię.

Gdy słyszysz „histamina”, większość ludzi myśli o katarze siennym lub reakcji alergicznej. Tymczasem histamina jest też neuroprzekaźnikiem — działa w mózgu, wpływa na czujność, motywację, lęk i objawy depresyjne. Jej poziom w krwi pełnej jest nawet jednym z najważniejszych markerów biochemicznych w psychiatrii ortomolekularnej, który decyduje o tym, jakie wsparcie zaproponujemy.
Może rozpoznajesz siebie
Jeśli brzmi to znajomo, czytaj dalej.
- masz alergie sezonowe i jednocześnie depresję
- po lekach przeciwhistaminowych czujesz się albo lepiej, albo gorzej
- po B-kompleksie lub folianie czułeś się dziwnie
- chcesz zrozumieć swoją biochemię przed testem.
Histamina jako neuroprzekaźnik
Histamina w mózgu powstaje głównie w jądrze guzowo-suteczkowym podwzgórza. Reguluje czujność, uwagę, uczenie się i w pewnym stopniu także nastrój.
Poziom histaminy w krwi pełnej (whole blood histamine) w psychiatrii ortomolekularnej uważa się za pośredni wskaźnik stanu metylacji. Metylacja bowiem inaktywuje histaminę (przez enzym HNMT) — przy nadmiernej metylacji histamina jest niska, przy niedostatecznej wysoka.
Dlatego poziom histaminy służy do podziału ludzi na biotypy: powyżej 70 ng/ml = histadelia, poniżej 40 ng/ml = histapenia.
Histamina we krwi a nietolerancja histaminy
Histamina we krwi to marker ogólnego poziomu — mierzymy ją, aby określić biotyp.
Nietolerancja histaminy (HIT) to inny temat — chodzi o słabą tolerancję histaminy z pożywienia (wino, sery, potrawy fermentowane) wskutek niedostatecznej aktywności enzymu DAO (oksydaza diaminowa). Objawia się migrenami, reakcjami skórnymi i wzdęciami po jedzeniu.
Te dwie rzeczy trzeba odróżniać. Można mieć niską histaminę we krwi (histapenia) i jednocześnie nietolerancję histaminy po jedzeniu. To dwa równoległe mechanizmy.
Jak się to bada
Histamina we krwi — próbkę krwi pełnej ocenia wyspecjalizowane laboratorium. Test histaminy (€149) jest kluczowy dla rozróżnienia histadelii i histapenii.
Histamina w moczu (DAO) — stosowana przy podejrzeniu nietolerancji histaminy. Mierzy histaminę i jej metabolity.
Przy wyraźnych objawach (np. pogorszenie po winie, serach, potrawach fermentowanych) warto dodać także dietę niskohistaminową, ewentualnie enzymatyczne wsparcie DAO.
Źródła
- Haas, H., Panula, P. — The role of histamine and the tuberomamillary nucleus in the nervous system. Nature Reviews Neuroscience 4:121–130 (2003)
- Maintz, L., Novak, N. — Histamine and histamine intolerance. American Journal of Clinical Nutrition 85(5):1185–1196 (2007)
- Walsh, W. J. — Nutrient Power: Heal Your Biochemistry and Heal Your Brain (Skyhorse, 2012)
- Pfeiffer, C. C. — Nutrition and Mental Illness (Healing Arts Press, 1987)
Następny krok
Jeśli rozpoznajesz się w tym tekście, najprościej jest w 5 minut wypełnić orientacyjny kwestionariusz — pokaże prawdopodobny biotyp i zalecany pierwszy test.