Histamina w mózgu

Histamina a zdrowie psychiczne — zapomniany neuroprzekaźnik

Histamina to nie tylko alergie. W mózgu działa jak neuroprzekaźnik, a jej poziom we krwi dzieli osoby z depresją na dwie zupełnie różne grupy — histadelię i histapenię.

Kwitnąca gałązka i probówka laboratoryjna – histamina między naturą a nauką

Gdy słyszysz „histamina”, większość ludzi myśli o katarze siennym lub reakcji alergicznej. Tymczasem histamina jest też neuroprzekaźnikiem — działa w mózgu, wpływa na czujność, motywację, lęk i objawy depresyjne. Jej poziom w krwi pełnej jest nawet jednym z najważniejszych markerów biochemicznych w psychiatrii ortomolekularnej, który decyduje o tym, jakie wsparcie zaproponujemy.

Może rozpoznajesz siebie

Jeśli brzmi to znajomo, czytaj dalej.

  • masz alergie sezonowe i jednocześnie depresję
  • po lekach przeciwhistaminowych czujesz się albo lepiej, albo gorzej
  • po B-kompleksie lub folianie czułeś się dziwnie
  • chcesz zrozumieć swoją biochemię przed testem.

Histamina jako neuroprzekaźnik

Histamina w mózgu powstaje głównie w jądrze guzowo-suteczkowym podwzgórza. Reguluje czujność, uwagę, uczenie się i w pewnym stopniu także nastrój.

Poziom histaminy w krwi pełnej (whole blood histamine) w psychiatrii ortomolekularnej uważa się za pośredni wskaźnik stanu metylacji. Metylacja bowiem inaktywuje histaminę (przez enzym HNMT) — przy nadmiernej metylacji histamina jest niska, przy niedostatecznej wysoka.

Dlatego poziom histaminy służy do podziału ludzi na biotypy: powyżej 70 ng/ml = histadelia, poniżej 40 ng/ml = histapenia.

Histamina we krwi a nietolerancja histaminy

Histamina we krwi to marker ogólnego poziomu — mierzymy ją, aby określić biotyp.

Nietolerancja histaminy (HIT) to inny temat — chodzi o słabą tolerancję histaminy z pożywienia (wino, sery, potrawy fermentowane) wskutek niedostatecznej aktywności enzymu DAO (oksydaza diaminowa). Objawia się migrenami, reakcjami skórnymi i wzdęciami po jedzeniu.

Te dwie rzeczy trzeba odróżniać. Można mieć niską histaminę we krwi (histapenia) i jednocześnie nietolerancję histaminy po jedzeniu. To dwa równoległe mechanizmy.

Jak się to bada

Histamina we krwi — próbkę krwi pełnej ocenia wyspecjalizowane laboratorium. Test histaminy (€149) jest kluczowy dla rozróżnienia histadelii i histapenii.

Histamina w moczu (DAO) — stosowana przy podejrzeniu nietolerancji histaminy. Mierzy histaminę i jej metabolity.

Przy wyraźnych objawach (np. pogorszenie po winie, serach, potrawach fermentowanych) warto dodać także dietę niskohistaminową, ewentualnie enzymatyczne wsparcie DAO.

Źródła

Następny krok

Jeśli rozpoznajesz się w tym tekście, najprościej jest w 5 minut wypełnić orientacyjny kwestionariusz — pokaże prawdopodobny biotyp i zalecany pierwszy test.